گل من غصه نخور، زندگی جذر و مد داره
دنیامون یه عالمه آدم خوب و بد داره
گل من! تو دنیامون نارفیقی فراوونه
خیلی کم پیدا میشه،کسی رو حرفش بمونه
گلکم! تو روزگار سرد ما
سادگی و مهر و وفا ، رفته ز یاد آدما
نمیشه تو دوره رنگ و فریب
عشقو انتظار کشید از آدمای نانجیب
کی دیده تو عصر رایانه و تو دعوای نون
صدای تیشه بیاد از بیستون!
وقتی هر کسی تو فکر نارو زدنه
دیگه باهم بودن و یکی شدن،خیالی دور و مبهمه
* * *
خلاصه بگم،گلم! تو هیرُویر زندگی
میونه قلبای خسته و یخی، جایی نداره عاشقی!
جایی نداره عاشقی!
نظرات شما عزیزان: